əhvali-ruhiyyə

əhvali-ruhiyyə
is.
1. Ruhi hal, ruhi vəziyyət. Düşkün əhvali-ruhiyyə. – . . Fərdiyyətçilik və xüsusiyyətçilik əhvali-ruhiyyəsi ölməkdədir. M. İ..
2. Bir şəxsin, ya kütlənin, cəmiyyətin fikri, hissiyyatı. İctimaiyyətin əhvali-ruhiyyəsi. – Səlim onu çox yaxşı tanıyırdı. Onun əhvali-ruhiyyəsini tam üç ay idi ki, tədqiq edir. S. H..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • ruh — is. <ər.> 1. İnsanın psixi aləmi, onun hiss və duyğuları, əhvali ruhiyyəsi. <Xəlilin> bir an sıxılan ürəyi haman açıldı, səbəbsiz bir nəşə ruhuna hakim oldu. Ç.. Torpağı bəzəsin bənövşə, nərgiz; Ruhuma doğmadır hər cığır, hər iz. H.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kef — is. <ər.> 1. Ruhi və ya səhhətcə vəziyyət; hal, əhval. Kefin necədir? Kefini soruşmaq. Bu gün kefim yaxşı deyil. – Böyükxanım Qulamxanın kefini pərt görüb danışdırmağa cürət etmirdi. M. S. O.. <Kərbəlayı Qubad:> Ağanın kefi, əhvalı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • aristokrat — <yun.> Əsilzadə, kübar; aristokratiya zümrəsinə mənsub adam. Vaqiə aristokrat həyatından götürülmüş bir əyyaşın əhvali ruhiyyəsini kəskin boyalarla təsvir edirdi. A. Ş.. <Firidun> küçələri dolduran səliqə ilə geyinmiş aristokratlara,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • boya — is. 1. Bir şeyə müəyyən rəng vermək, bir şeyi boyamaq, yaxud rəsm çəkmək üçün işlədilən rəng maddəsi. Qırmızı boya. Yağlı boya. Sulu boya. – Gülnaz gülərək, yerindən cəld qalxdı, iplərin boyalarına bulaşmış barmaqları ilə artırmaya atılmış… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bədbinlik — is. Bədbin adamın əhvaliruhiyyəsi; ümidsizlik, gələcəyə inamsızlıq, düşkün əhvali ruhiyyə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • canlılıq — is. 1. Canlı şeyin halı. <Arvadın> gözlərində, üzündə, bütün hərəkətlərində qeyri adi bir canlılıq vardı. . M. İ.. 2. Təsir, qüvvə. Hisslərin canlılığı. İlk təəssüratın canlılığı. // Aydınlıq, parlaqlıq, barizlik. Canlılıq və həyatilik… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • demaqugiya — is. <yun.> Öz məqsədinə çatmaq üçün hər cür yalan vədlər, yaxud böhtan və s. ilə adamların instinktinə qəsdən təsir etmə, kütlənin geridə qalmış hissəsinin zövqlərinə, əhvali ruhiyyəsinə riyakarcasına uyğunlaşma. // dan. Demaqoqcasına çıxış …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • dünya — is. <ər.> 1. Bir küll olaraq maddənin bütün formalarının məcmusu; kainat. Dünyanın əmələ gəlməsi. 2. Yer kürəsi, yer üzü, aləm. Dünyanın qitələri. Dünyanı dolaşmaq. Dünyada elə bir qüvvə yoxdur ki, bizə qalib gəlsin. – Bütün dünyanı gəzsən …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • meşşan — <rus. мещанин> 1. 1917 ci il inqilabından qabaqkı Rusiyada: xırda şəhər alverçilərindən, sənətkarlarından, aşağı vəzifəli qulluqçulardan və s. ibarət silk, təbəqə. // Həmin təbəqəyə mənsub olan adam. <Yakov> kəndlilərin və meşşanların …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müsaid — sif. <ər.> Uyğun, əlverişli, münasib; bir şeyə imkan verən. Müsaid şərait. Müsaid vaxt. – Qızların əhvali ruhiyyəsi bu kimi işlərə müsaid deyildir. A. Ş.. Müsaid olmaq – əlverişli olmaq, müvafiq olmaq, münasib olmaq, imkan vermək. Ey Füzuli …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”